ระบบย่อยอาหาร (Digestive system)
ลำไส้เล็ก
การดูดซึม
ลำไส้ใหญ่กับการขับถ่าย
4. ชุดกิจกรรม ระบบการย่อยอาหาร
กดเลือกหัวข้อที่จะศึกษา

|
กระเพาะอาหาร เป็นทางเดินอาหารที่ต่อจากหลอดอ โครงสร้างภายนอก ประกอบด้วย
คาร์เดรีย(Cardia) ฟันดัส (Fundus) บอดี(Body) ไพโลริก(Pyloric) และปลายล่างจะมีกล้ามเนื้อหูรูดที่ชื่อว่าไพโลริก (Pyloric sphincter muscle)
เซลล์ที่เกี่ยวข้องกับการย่อยอาหารภายในกระเพาะ
1. ซีฟเซลล์ (Chief cell)
2. พาไรเอทัล เซลล์ (Parietal cell)
3. มิวคัส เซลล์ (Mucous cell)
ภาพ เซลล์ในกระเพาะอาหาร |

ภาพ เซลล์ในกระเพาะ |
1. ซีฟเซลล์ (Chief cell) ทำหน้าที่ผลิตเอนไซม์ ได้แก่ เอนไซม์เพปซิโนเจน (Pepsinogen)
เอนไซม์โพรเรนนิน (Prorennin) และ เอนไซม์ไลเพส(Lipase) เอนไซม์ที่ซีฟเซลล์ผลิตอยู่ในรูปเอนไซม์ที่ไม่สามารถทำงานได้ เช่น เอนไซม์เพปซิโนเจน (Pepsinogen) เอนไซม์โพรเรนนิน (Prorennin)
2. พาไรเอทัล เซลล์ (Parietal cell) ทำหน้าที่ผลิตสารที่มีฤทธิ์เป็นกรด กรดที่พาไรเอทัลเซลล์ผลิตคือกรดไฮโดคลอริก (HCl) ซึ่งทำหน้าที่กระตุ้นเอนไซม์ในกระเพาะที่ยังไม่สามารถทำงานได้ให้สามารถทำงานได้
Pepsinogen + HCl ------> Pepsin
Prorennin + HCl ------> Rennin
เซลล์ของกระเพาะอาหารถูกทำลายจากกรดไฮโดรคลอริกตลอดเวลาแต่กระเพาะอาหาร
สามารถสร้างเยื่อบุผิวขึ้นมาทดแทนอยู่เสมอโดยในทุกๆนาที กระเพาะอาหารจะ
สร้างเซลล์ใหม่มากถึง 500,000 เซลล์ทำให้กระเพาะอาหารมีเยื่อบุผิวใหม่ทุกๆ 3 วัน
การเกิดแผลในกระเพาะอาหารอาจเกิดจากการรับประทานอาหารไม่เป็นเวลาเนื่องจาก
ร่างกายมีระบบควบคุมการหลั่งกรดไฮโดรคลอริกและเพปซิโนเจนในกระเพาะอาหาร
เป็นเวลาตามปกติที่เคยรับประทานอาหารดังนั้นเมื่อในกระเพาะอาหารไม่มีอาหาร
ก็ยังคงมีการหลั่งเพปซิโนเจน และ กรดไฮโดรคลอริกดังเดิมทำให้ผนังด้านใน
ของกระเพาะอาหารถูกทำลายจนเป็นแผล เพราะ กรดไฮโดรคลอริก ไปทำลายเซลล์
มากกว่าปกติและไม่สามารถสร้างเซลล์ใหม่ขึ้นมาทดแทนได้ทันเวลา
การดื่มเครื่องดื่ม
ที่มีแอลกอฮอล์หรือมีคาเฟอีน รวมถึงการรับประทานอาหารรสจัดทำให้มีกรดไฮโดรคลอริก
ในกระเพาะอาหารมากกว่าปกติ นอกจากนี้การรับประทานยาสเตียรอยด์หรือยาแก้ปวด
และยาแก้อักเสบ ที่ไม่ใช่สเตอรอยด์ก็มีผลทำให้การสร้างเมือก ที่ผนังกระเพาะอาหารลดลง
เป็นผลให้กรดไฮโดรคลอริก ในกระเพาะอาหารทำลายผนังด้านในของกระเพาะอาหาร
จนเป็นแผลได้นอกจากนี้
การพักผ่อนไม่เพียงพอมีอารมณ์เครียดวิตกกังวลและ
รับประทานอาหารไม่ได้จะเกิดผลเสียต่อสุขภาพโดยรวมมากยิ่งขึ้นเนื่องจากเป็น
ปัจจัยหนึ่งที่ทำให้มีการหลั่งกรดไฮโดรคลอริก ออกมาในกระเพาะอาหารมากกว่าปกติ
ความเป็นกรดในกระเพาะอาหารจะทำลายแบคทีเรียบางชนิดที่ติดมากับอาหารทำให้
ไม่ก่อโรคกับร่างกาย และ ทำลายสมบัติของอะไมเลส ในน้ำลายที่ปนมากับอาหาร
สารอาหารพวกคาร์โบไฮเดรต ที่เหลือจากการย่อยในปาก ลิพิดและโปรตีนที่ย่อยแล้วและ
ยังไม่ได้ย่อยจะถูกลำเลียงต่อไปยังลำไส้เล็ก
3.มิวคัส เซลล์ (Mucous cell) ทำหน้าที่ผลิตสารเมือกที่มีฤทธิ์เป็นเบส ช่วยเคลือบเซลล์ภายในของกระเพาะจากการกัดกร่อนของกรด
การย่อยอาหารในกระเพาะ กลไกการย่อยอาหารในกระเพาะเกิดจากการทำงานร่วมกันเซลล์ภายในกระเพาะที่มีการสร้างและหลั่งสารออกมา โดยการทำงานของเซลล์เหล่านี้ถูกควบคุมโดยฮอร์โมนแกสตริน (Gastrin) ซึ่งผลิตจากเซลล์ภายในกระเพาะ การย่อยอาหารในกระเพาะเกิดจากการทำงานของเอนไซม์เพปซิน และ เอนไซม์เรนนิน ในกระเพาะ แต่เอนไซม์ไลเพสจะไม่สามารถทำงานได้ในกระเพาะเนื่องจากอยู่ในสภาวะที่ไม่เหมาะส
การทำงานของเอนไซม์เพปซิน (Pepsin enzyme)
เอนไซม์เพปซินทำงานได้ในภาวะเป็นกรด pH ประมาณ 1-2 ทำหน้าที่ย่อยอาหารประเภทโปรตีน พวกโปรตีนเชิงซ้อน (Polypeptide) ผลจากการย่อยทำให้ได้โปรตีนเซิงซ้อน (Polypeptide) สายสั้นลง
Pepsin + Polypeptide + น้ำ ------> Polypeptide สายสั้น + Polypeptide สายสั้น
การทำงานของเอนไซม์เรนนิน
เอนไซม์เรนนินเป็นเอนไซม์ที้ทำงานได้ดีที่ภาวะเป็นกรด pH ประมาณ 4-5 บทบาทของ
เอนไซม์เรนนินจะพบในเด็กซึ่งช่วยทำให้น้ำนมเป็นลิ่ม เพื่อให้ง่ายต่อการทำงานของเอนไซม์เพปซิน ในผู้ใหญ่เอนไซม์เรนนินไม่สามารถทำงานได้เนื่องจากภาวะความเป็นกรดในกระเพาะสูงเกินไป และประการสำคัญการทำให้น้ำนมเป็นลิ่มอาศัยความเป็นกรดในกระเพาะก็สามารถทำให้น้ำนมเป็นลิ่มได้